แต่งแต้ม เรื่องราวต่าง ๆ ไว้ที่ผ้าขาวผืนนี้

สิ่งใดกันที่เรายังขาดไป

สิ่งใดกันที่เหมือนกับเราหาไม่เจอ

ชีวิตเรายังขาดสิ่งใดอีกนะ

เพื่อน  งั้นหรือ เรามีเยอะแยะ เสียจนแบ่งเวลาแทบไม่ถูก

เงิน งั้นหรือ เราเองก็ใช่ว่าจะขัดสน ขนาดไม่มีใช้

เวลา เราก็ยังมีพอให้กับสิ่งต่าง ๆ อย่างเท่าเทียม

ครอบครัว เราก็ยังคงอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

ชีวิตเรายังขาดสิ่งใดอีกนะ

เวลาไหนที่เดินออกไปที่ใด

ผู้คนที่เดินผ่านกันไป ยังคิดอยู่ว่าเขามีสิ่งใดกันที่เราไม่มี

"ความรัก" โจทย์สุดท้ายที่ใคร ๆ ต่างก็แก้กันไม่ตก

ยิ่งเราย่ำแย่มากเท่าใด

ก็ดูเหมือนเราโหยหา "ความรัก" โดยธรรมชาติ

แล้วทำไมต้องให้ความสำคัญมากนัก

มากมายเสียจน คนบางคน

ลืม แม้กระทั่ง เพื่อน ตนเอง

สิ่งต่าง ๆ ที่เมื่อก่อนเคยสำคัญ

พอรับเอาสิ่งเล็ก ๆ อย่าง "ความรัก" เข้ามา

เรื่องสำคัญอื่น ๆ ก็ดูจะหายไปจากสายตาของผู้นั้นอยู่ร่ำไป

ในชีวิตเรามีที่ว่างมากพอให้กับทุกเรื่อง

บางครั้งยังคงว่างเกินไปเสียด้วยซ้ำ

แล้วทำไมเราต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่

"ความรัก" ยังไม่จำเป็นสำหรับเราเท่าไหร่กันเลย

แต่เหมือนกับว่าใจเราโหยหาอยู่ตลอด

ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็น

ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนก็ใช้ชีวิตแบบเดียวกัน

แต่ตอนนี้เหมือนกับว่า เราขาดอะไรบางอย่างไป

เวลาเห็นคนโน้น คนนี้ เดินผ่านไป

มันยิ่งชวนให้รู้สึกว้าเหว่ขึ้นในใจอยู่ลึก ๆ

ว่าโว้ย  ทำไมเราถึงขาดสิ่งที่มันไม่มีได้นะ